The Memories of Individual Memories
By Prach Pimarnman
at De' Lapse Art Space Narathiwat
1 February - 30 September 2026
The Memories of Individual Memories
Exhibition by Prach Pimarnman
“Memory and Personal Memory of Prach Pimarnman” examines the history as a means of understanding the interconnected relationships created by the movement, migration, and distribution of individuals in the past. Prach’s piece encourages the viewer to think about and explore the complex details that create the foundation of a community from the past until the present. Through the history of “Patani,” the piece utilizes legends, histories, sailors’ stories, trade routes, and interviews from scholars, all presented as documentary video, moving images, holographic images, object exhibitions, as well as two-dimensional paintings, object fragments, and digital art (Digital Art) created between 2021 until the present.
“Traces of Complexity in Personal Space” attempts to hold traces of memory from being lost in oblivion. Prach’s piece engages with shared aspects of history as it is perceived within society, some of it visible, some of it lost, and some of it contested, allowing the viewer to consider what aspects of history are made to “appear” and who has the power to dictate what history is presented. This brings about the concept of personal history through space, family, and re-constructing fragmented memories of history. In Prach’s piece, Saen Saep, presented at the SAC Gallery as part of THE FROZEN exhibition, she uncovers history from the fall of Patani up to the history of the Malay Patani who became captives during the early Rattanakosin period. The traces of migration and movement of people expose the wounds of history embedded within the collective memory of the formation of the Thai state, where some are constructed as “the oppressed.” These memories linger and continue to influence the present. Prach also explores what it means to exist under the weight of historical suppression, which still lingers in the present, as both insider and outsider in these “overlapping spaces,” among “Malay Patani” and “Malays in Siam,” who have had to contend with the effects of state-imposed division of identity. Prach’s inquiry into the intersections of written history, as represented by documents and objects, and oral history, as represented by storytelling, also makes the artist explore the objects handed down by one’s family through the course of history. This installation work is therefore a combination of disparate elements that represent wounds inflicted by emotions, the settlement of the Malay people in Siam, and the history of Khlong Saen Saep. The works that are part of the exhibition include Saen Saep Bunga Mas, which represents the “gold and silver flowers” as a symbol of the former prominent position of Patani as a port city, and Pantry from Homeland 2, which represents the experience of forced captivity through the wearing of ankle bracelets, migration, resettlement, and the legacy of language, including place names that evoke questions about the legacy of the past, as well as the legacy of land deeds and farming traditions.
Saen Saep Bunga Mas, 2024,
Ceramic local clay applied with gold on cement pedestal,45 x 35 x 35 cm.
Rice grains pains applied with gold left, Local clay flowers.
“Memory Creates Traces Within Memory” The work, from the historical space of Patani to the contemporary space of Thailand’s three southern border provinces, Pattani, Yala, and Narathiwat, was created in a context characterized by images of violence and conflict over more than 21 years, starting from the events of 2004. These conditions have influenced Prach’s perception of “home” as a space characterized by memories. The connection between individuals and a location, as well as through the different stages of their lives, leaves unique imprints of memories, which differ from one another. The work “Flowers, Fields, and Rice (Rice Field)” is a vivid representation of memories, as it combines elements resulting from wounds into a composition characterized by objects associated with memories. The growth of rice plants is a metaphor for the growth of life, as represented by a newborn baby growing up under conditions of violence and conflict. The scene, at first glance, is a representation of the beauty of a hypothetical rice field. However, under this appearance, all elements are made from memories of wounds, parts of barbed wire, and rigid metal, which are harsh elements embedded under the appearance of a peaceful environment.
“Stories of Memory Traces Persist as Wounds” Created by burning wood into black charcoal, the artworks Safe Place Map 002 and 003 are a reflection of Prach’s interest in inner wounds, or those wounds that cannot be erased, defined by loss that lingers in one’s mind. Prach is fascinated by the traces or images of Narathiwat, defined by the traces of violence, or the scars left behind by violent acts, as well as changes in the environment of the city itself. Violence, as seen in bombings, arson attacks on homes, schools, and shops, reshapes the environment of the city every time it occurs. Each event brings about significant consequences, including long-standing fear and suspicion among the people. These emotional impacts leave deep wounds around those who are affected by the event. The Safe Place artwork, part of the Map 000 series, is an emotional archive of trauma, which is informed by the artist’s childhood memory of witnessing a school building set on fire in 2004. The black marks of charcoal are not merely physical objects; they are also ‘testimonies’ to loss that have become embedded in the mental topography of the people of Narathiwat. They are reminders of recurring thoughts and memories of particular locations and events that are imprinted on one’s mind and become frozen in the scars of memory, particularly during a formative period of one’s life when it may be impossible to erase these experiences.
“The Trauma of Historical Traces and Nation-Building: Aurea Chersonese” This piece uncovers links that prompt a revisit of the past, digging deep into areas where presence and absence are blurred, much like memories emerging anew. However, instead of memories, it is a “process of exploration,” or “an excavation of historical traces.” Prach works hand in hand with independent historian Rossi Hari in the project “Aurea Chersonese,” where they explore the variety of Pattani’s population through the aspects of history, migration, and settlements from different time periods. From the various maritime trade routes, the history of multiculturalism in Southeast Asia, the project is based on research from various historical sources, inscriptions, ancient texts, as well as talks with historians and local experts. Here, stories and myths are uncovered that portray cultural and identity development as a result of the convergence of Hinduism, Buddhism, Islam, as well as the advent of the Colonial Era. Through this method, the work aims to shed light on the diversity of forms, cultures, traditions, and belief systems associated with the term “Melayu” from a different perspective. The work also explores the elements of history, trade, power, and natural resources, along with the presence of Melayu folklore and stories that bring to mind the prosperous past and the impact it has on the present in many different ways. In the series, Prach and Rossi Hari have presented two works that act as a bridge to the important history of the Patani people in the 13th and 16th centuries, which have been identified as iconic images in the history of the region. The works encourage the viewers to think and question the finer details associated with the legends.
Instillation views, De' Lapae Art Space Narathiwat, Bunga Mas, Placing the place and Royal Parade.
(Pelanduk) Placing the Place, 2025, Hologram, 3D, Video: 48.15 mins, Loop, 200 x 150 x 90 cm., 3D Animation (Mouse Dear): Adinan Kantintra
“Pelanduk Placing the Place, 2025: Traditional Belief Systems” This piece of art examines a pivotal moment in time as it is mentioned in the legend of the founding of the city, as documented in the Hikayat Patani, a historical document. The king of Langkasuka, while out hunting, stumbled upon a location suitable for the founding of the city of Patani. The art piece employs the use of animated holographic images, including a three-dimensional image of the mythical creature “pelanduk,” or mouse-deer, created digitally. The image of the “pelanduk” is accompanied by images of various animals believed by locals to be associated with mythical belief systems, including cows, goats, and deer, appearing and disappearing in various combinations. This brings about a sense of existence in mythical terms but also provides a perspective of connecting relationships as they are reflected in the Melayu Patani world.
“Royal Parade, 2025: Representing the Diversity of People” In this work, it appears that Prach and Rossi have concentrated on the representation of the diversity of people through a royal parade, using images from the oldest known print series, the Patani Images. The original works used here are a series of four copper engravings published in the book Achter Theil der Orientalischen Indien written by Johann Theodore de Bry and Johann Israel de Bry. It was first published in German in 1606 (2149 BE) in Frankfurt. It was later published in Latin the following year. In this work, the artists have used the historical images of the diversity of people represented in the original works, which were based on the story of a queen, like Raja Hijau, who goes on a royal hunting excursion, or, as some versions of the story suggest, goes out to enjoy the fresh air. In the story of Raja Hijau, she is depicted riding a noble elephant, accompanied by her attendants and officials in full regalia, with the elephant wearing armor. The original images reveal the remarkable blend of ethnic identity, indicative of the cosmopolitan nature of Patani at its peak. The people in the royal procession are shown with characteristics belonging to different ethnic groups, such as Indians, Arabs, Persians, Malays, Javanese, Melayu Patani, the Dutch, Portuguese, English, Spaniards, Japanese, and Orang Asli. This is indicative of the peak period of Patani's prosperity, during the reign of four female monarchs. The Royal Parade, 2025, by Prach and Rossi, is intended to create a connection between the historical period and the contemporary multicultural environment in the Patani region. In the context of the work, Prach poses the question of what constitutes the "Melayu" identity, and Rossi explores the history of the Patani kingdom, bringing together the stories of people from the past to the present.
Royal Parade, 2025, Digital print on acrylic 150 x 90 cm
Under the framework of The Memories of Memories, the exhibition also includes three experimental and documentary video works selected from more than ten video works by Prach. The first video, Makae Tea’, Experimental Film (2021), part of the exhibition Orang Siyae/Oghae Nayu (2021–2022), examines the question of identity in relation to the concepts of language, otherness, and hybridity in the context of being Malay. This work represents a crucial juncture that motivated Prach to continue exploring the history, migration, and the dynamic physical appearance of diversity in the notion of the term “Melayu.” The second video, No Land No Salt No People, 2022, Video Art, Single Channel Video, 16:9, 33.35 minutes, part of the exhibition Deep Salt Pattani Decoded 2022, centers on the salt fields of Pattani, which was once an important location for the historical development of the Patani city-states. The salt trade was a major factor in making Pattani a significant port, with many individuals from different time periods coming to inhabit the land. The third video, No Sand No Sea, 2024, part of the exhibition From Nomad to Nowhere, Single Channel Video Documentary, 16:9, 22.00 minutes, focuses on the lives of fishermen in Narathiwat, who face the challenges of environmental changes and the effects of capitalism. The video demonstrates the indomitable spirit of the maritime people, as expressed through their connection with the sky, sea, and wind, as well as their ancestral stories and histories of migration, which give them a sense of identity and belonging.
Pattani Local clay Ceramic flowers
Pantry from Homeland 2, 2024, Art Work ' Land (Cement)', Steel rattan anklet
Rice grains from homeland soil, Cement glass and cup, Rice grains pains applied with gold left
Ceramic flowers, 170 x 76 x 60 cm.
Rice grains pains applied with gold left
The exhibition, "Memoirs of Memories" by Prach Pimarnman, marks the first time the works will be exhibited and communicated in the Narathiwat region. The works challenge the silence and create space for dialogue, bringing together complex memories and fragments of memory into a cohesive whole within the space provided by the De La Pae Art Space, Narathiwat. This exhibition is also an excavation of historical layers in search of “fragments of memory” that have been obscured by the state and capital. The works by Prach create a bridge between the personal pain, shaped by the long period of unrest in the region, and the history of Patani, once a thriving land based on multiculturalism and maritime trade, and the history of the beginnings of urban development and the existence of diverse communities. Through the installation art and the symbolic materials, the works reveal the methods and ways that Prach has been engaging with. At the same time, the exhibition poses critical issues that challenge the individual to think and affirm their identity and the spirit of people who still live and struggle in the midst of the wounds of memory. This exhibition, beyond being a personal account, fits into the larger movement of decolonization and the search for minority identity, which have now become major issues in contemporary art today.
“ความทรงจำ กับความทรงจำส่วนตนของ ปรัชญ์ พิมานแมน” ประวัติศาสตร์เชื่อมต่อให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของการเคลื่อนผ่านการเคลื่อนย้ายการถูกจัดสรรไปมาของผู้คนในอดีต ผลงานของปรัชญ์นำพาไปสู่การตั้งคำถามและลงลึกไปยังรายละเอียดปลีกย่อยต่าง ๆ ที่เป็นดั่งรากเหง้าของผู้คนตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ของการตั้งคำถามถึงประวัติศาสตร์ “ปาตานี” ผ่านตำนานเรื่องเล่า จดหมายเหตุ สมุดบันทึกของนักเดินเรือ รวมถึงเส้นทางการค้า และบทสัมภาษณ์นักปราชญ์ นำเสนอผ่านวีดีโอสารคดี ภาพเคลื่อนไหว โฮโลแกรม การจัดวางวัตถุ รวมถึงผลงานจิตกรรม 2 มิติ เศษซากวัสดุ ผลงานดิจิทัลอาร์ต (Digital Art) ที่เคยที่จัดแสดง ตั้งแต่ ปี 2564 จนถึงปัจจุบัน
“ร่องรอยความสลับซับซ้อนในพื้นที่ส่วนบุคคล” เพื่อประคับประคองเศษเสี้ยวความทรงจำไว้ไม่ให้สูญหายไป ผลงานของ ปรัชญ์จึงเป็นการซ้อนทับของมิติทางประวัติศาสตร์ที่รับรู้ร่วมกันในสังคม ที่ปรากฏอยู่ บ้างก็เจือจางลง หรือถกเถียงกันถึงประวัติศาสตร์ที่ ‘ปรากฏ’ ซึ่งขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นคนนิยาม นำมาสู่การค้นหาประวัติศาสตร์ส่วนตนผ่านพื้นที่ เรื่องเล่าภายในครอบครัว รวมถึงการตามหาประติดประต่อร่องรอยความทรงจำ เศษเสี้ยวของประวัติศาสตร์ ในผลงาน แสนแสบ (Saen Saep) ที่จัดขึ้นที่ SAC แกลเลอรี ในนิทรรศการ "THE FROZEN" ผลงานของปรัชญ์ทำหน้าที่บอกเล่าถึงการขุดคุ้ยถึงการเสียกรุง ปาตานี ไปจนถึงเรื่องราวของชาวมลายูปาตานีที่ถูกจับเป็นเชลยในช่วงต้นรัตนโกสินทร์ ร่องรอยของการอพยพย้ายถิ่น การเลื่อนไหลของผู้คน นำมาสู่บาดแผลที่เกิดจากความทรงจำส่วนรวมของการสร้างชาติไทยในฐานะ 'ผู้ถูกกระทำ' ร่องรอยความทรงจำที่ส่งผลกระทบมาสู่ปัจจุบัน อีกทั้ง ปรัชญ์ได้ตั้งคำถามถึงการดำรงอยู่ภายใต้ความรู้สึกถึงการกดทับจากเรื่องราวในอดีตที่ส่งผลมาสู่ปัจจุบัน ในฐานะคนนอกและคนในพื้นที่ของทั้งสองพื้นที่ อย่างผู้คน 'มลายูปาตานี' และอย่างผู้คน 'มลายูในสยาม' ที่ต่างตกเป็นเหยื่อของรัฐไทย ได้รับผลกระทบจากการถูกแบ่งแยกตัวตน ผ่านการถูกหยิบยื่นที่แตกต่างกัน ทั้งข้อเรียกร้องที่ถูกปฏิเสธและการสมยอมของผู้คน ทำให้เรื่องราวข้างต้นถูกเขียนขึ้นและเล่าในมิติที่ต่างออกไป สิ่งเหล่านี้ทำให้ปรัชญ์สนใจในรอยต่อของเรื่องราวที่ปรากฏขึ้นทั้งจากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ในรูปแบบเอกสารวัตถุ กับเรื่องเล่าที่ถูกส่งต่อมาจากอดีต รวมถึงการค้นหาหลักฐานทางวัตถุจากครอบครัวที่ถูกส่งต่อกันมา โดยนำเสนอวัตถุเหล่านั้นในบริบทที่ต่างออกไป ผลงานจัดวางจึงถูกนำเสนอผ่านสิ่งละอันพันละน้อยที่เป็นดั่งภาพแทนของเรื่องราวทั้งจากบาดแผลทางความรู้สึก จากการเข้ามาตั้งถิ่นฐานของชาวมลายูในสยาม ตลอดจนความเป็นมาของคลองแสนแสบ ผลงานประกอบไปด้วย 'Saen Saep Bunga Mas' ดอกไม้เงินดอกไม้ทอง ที่ถูกตีความขึ้นมาใหม่จากการเป็นเมืองท่าสำคัญในอดีตของปาตานี 'Pantry from Homeland 2' ที่เล่าเรื่องของการถูกต้อนเป็นเชลยผ่านกำไลข้อเท้า การย้ายถิ่นฐาน การตั้งถิ่นฐาน ภาษาที่หลงเหลืออยู่ ทั้งชื่อสถานที่ที่ปรากฏอยู่สร้างให้เกิดคำถามถึงร่องรอยในอดีต รวมถึงโฉนดที่ดิน ไร่นาที่ตกทอดมาสู่ปัจจุบัน
Rice Field, Bard wire on Steel, 90 x 150 cm.
Saen Saep Bunga Mas, 2024, Ceramic local clay applied with gold on cement pedestal, 45 x 35 x 35 cm.
ความทรงจำ สร้างร่องรอยในความทรงจำ พื้นที่ "ปาตานี" สู่พื้นที่ 3 จังหวัด ท่ามกลางภาพความรุนแรง ความขัดแย้ง ตลอดระยะเวลา 21 ปี จากเหตุการณ์ ใน ปี 2547 สร้างภาพความทรงจำต่อพื้นที่ บ้านของปรัชญ์ ในมุมมองที่เปลี่ยนไป ความสัมพันธ์ของพื้นที่ ผ่านช่วงวัย สร้างร่องรอยความทรงจำต่อผู้คนในระดับที่แตกกันออกไป ผลงาน ดอกไม้ ทุ่งนา และต้นข้าว (Rice field) จึงเป็นภาพที่ปรากฏชัดของการนำวัสดุจากบาดแผล มาประกอบสร้างให้เป็นภาพที่ประกอบด้วยวัตถุจากความทรงจำเมื่อครั้งในอดีต การเติบโตของกลุ่มต้นข้าว เป็นเสมือนการเติบโตของชีวิตของเด็กแรกเกิด ที่เติบโตมาท่ามกลางปัญหาของความรุนแรงและความขัดแย้งที่ก่อตัวขึ้น อย่างไม่มีทีท่าจะสิ้นสุดลง ทุกอย่างดูคล้ายความสวยงามดั่งภาพวิวทิวทัศน์ของทุ่งนาในจินตนาการ แต่ทุกอย่างล้วนประกอบขึ้นจากความทรงจำ ต่อความสูญเสียและเศษเสี้ยวของ ลวดหนาม และเหล็ก ที่แข็งกระด้าง
เรื่องราวของร่องรอยความทรงจำยังคงปรากฏเป็นบาดแผล ผลงาน จากเศษวัสดุและการเผาไม้ จนเป็นถ่านสีดำ ในผลงาน Safe place Map 002 และ 003 แสดง การออกสำรวจบาดแผลภายในจิตใจ ที่เราไม่สามารถลบออกไปได้ จากความสูญเสีย ที่ปกคุลมอยู่ในจิตใจ ปรัชญ์ สนใจและให้ความสนใจ ในร่องรอย และ ภาพที่หลงเหลืออยู่ ของเมืองในพื้นที่ ที่ปรัชญ์ อาศัยอยู่ เช่นจังหวัดนราธิวาส การเกิดเหตุการณ์ ความรุนแรงได้สร้างแผลและร่องรอย ทางกายภาพของเมืองที่เปลี่ยนแปลงไปตามการเกิดเหตุการณ์ร้าย เช่นระเบิด การเผาบ้านเรือน โรงเรียนรวมถึงร้านค้า ทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์เหล่านี้ขึ้น มักจะเกิดผลกระทบที่รุนแรงตามมา ที่รับรู้ได้เช่นความหวาดกลัวและความหวาดระแวงของผู้คน ที่เพิ่มมากขึ้น และเกิดต่อเนื่องมาอย่างยาวนาน แต่ผลกระทบทางความรู้สึกเป็นแผลลึกในใจของผู้ได้รับผลกระทบจากความรุนแรงได้เข้าไป ปกคลุมความรู้สึกภายในที่เป็นดั่งแผลลึก ของผู้ได้รับผลกระทบโดยตรง ผลงาน พื้นที่ปลอดภัย ในชุด แผนที่ 000 จึงเป็นภาพของความทรงจำของปรัชญ์ ครั้งยังเป็นเด็กที่ เห็นภาพของอาคารเรียนหลังหนึงใน ปี 2547 ที่กำลังถูกไฟเผา ที่ติดอยู่ในความทรงจำ และปรัชญ์ มักจะนึกถึงสถานที่ต่างๆ ในเมืองที่เคยเป็นจุดเกิดเหตุ และนึกถึงภาพของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในจุด จุดนั้น เป็นดั่งภาพที่ติดอยู่ในร่องรอยบาดแผลของความทรงจำ ในช่วงวัยที่เติบโตและสามารถรับรู้ เรื่องราวและความรู้สึกที่อยากจะลบเลือน
ความบอบช้ำของร่องรอยทางประวัติศาสตร์และ การสร้างชาติ ได้นำพาไปสู่การเชื่อมโยงความสัมพันธ์ ให้ห้วนอดีต ที่ลึงลงไป ถึงการมีอยู่ หรือ การหายไป ที่ไม่ชัดเจน เสมือนการห้วนรื้อฟื้นภาพจำ แต่เป็นกานออกสำรวจ การขุดค้นร่องรอยของประวัติศาสตร์ ที่ปรัชญ์ ได้ทำงานร่วมกับนักประวัติศาสตร์นอกกระแส อย่างรอซี ฮารี โครงการ "Aurea Chersonese" โดย ปรัชญ์ และ รอซี สำรวจความหลากหลายของชุมชนในปัตตานี ผ่านมุมมองของประวัติศาสตร์ การเคลื่อนย้าย และการตั้งถิ่นฐานข้ามยุคสมัย โดยหยิบยกเรื่องราวจากเส้นทางการค้าทางทะเลที่เป็นต้นกำเนิดของพหุวัฒนธรรมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จากการค้นคว้าแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ จารึก ตำราโบราณ รวมถึงการแลกเปลี่ยนกับนักประวัติศาสตร์และปราชญ์ท้องถิ่น เพื่อศึกษาเรื่องราวและตำนานที่สะท้อนถึงการหลอมรวมทางวัฒนธรรมและตัวตนจากอดีต เช่น ความเชื่อฮินดู พุทธ และอิสลาม ตลอดจนการเข้ามาถึงของยุคอาณานิคม (Colonial Era) เพื่อเชื่อมโยงให้เห็นถึงภาพของความหลากหลาย ทั้งรูปลักษณ์ วัฒนธรรม ประเพณี และความเชื่อ ในนิยามของคำว่า ‘มลายู’ ในอีกมิติหนึ่ง อีกทั้งยังพูดถึง ประวัติศาสตร์ การค้า อำนาจ และ ทรัพยากร ทางธรรมชาติ การมีอยู่ของเรื่องเล่าและตำนานพื้นบ้านมลายู ที่สะท้อนให้เห็นถึงยุคสมัยที่รุ่งเรืองในอดีต และส่งผลมาสู่ยุคปัจจุบัน ในหลากหลายแง่มุม ในผลงานชุดนี้ ปรัชญ์ และ รอซี ฮารี จึงนำเสนอผลงานสองชิ้นที่เป็นจุดเชื่อมโยงให้เห็นถึงประวัติศาสตร์ หน้าสำคัญของปาตานีจากยุคศตวรรษที่ 13 และ ศตวรรษที่ 16 ที่เป็นดั่งภาพจำ และภาพที่คนทั่วไปพบเห็นได้ จากหน้าประวัติศาสตร์ มาตั้งคำถามและหาข้อสังเกตในรายละเอียกของตำนานเรื่องเล่า
ในผลงาน (Pelanduk) Placing the Place, 2025 ด้วยคิตความเชื่อแบบประเพณีดั่งเดิม ผลงานนี้พูดถึงยุคสมัยที่คาบเกี่ยวในตำนานการสร้างเมืองจากหลักฐานที่ปรากฏตาม “ฮิกายัตปาตานี” ซึ่งเป็นตำนานพงศาวดาร กษัตริย์ลังกาสุกะได้ออกมาล่าสัตว์ จึงค้นพบทำเลที่เหมาะสมในการสร้างเมืองปาตานี ผลงานนำเสนอโดยใช้เทคนิคโฮโลแกรมเคลื่อนไหว จากการสร้างสัตว์ในตำนาน กระจง ด้วยโปรแกรมเป็นภาพ 3 มิติ ที่ซ้อนทับกับภาพ ของวัตถุ และ สัตว์ตามความเชื่อ ดั่งเดิม ระหว่าง วัว แพะ และ กวาง ที่ซ้อนทับถึงการ ปรากฏขึ้น และ เลือนหายไป เป็นดั่งการตั้งคำถามถึงการมีอยู่ ตามตำนายเรื่องเล่า แต่ในอีกมิตินึง เป็นการตีความไปถึงการยึดโยงความสัมพันธ์ของเรื่องราว ที่เกิดขึ้นในโลกมลายู ปาตานี
ผลงาน Royal Parade, 2025 ในผลงานชิ้นนี้ ปรัชญ์ และ รอซี สนใจนำเสนอถึงความหลากหลายของผู้คนในขบวน ซึ่งเป็นหนึ่งในชุดผลงาน ภาพพิมพ์เก่าแก่ที่สุดที่ค้นพบ “ชุดภาพปาตานี” ภาพต้นฉบับเป็นภาพพิมพ์ทองแดง (Copperplate) จำนวน 4 ภาพ ในหนังสือ Achter Theil der Orientalischen Indien จัดพิมพ์ โดยโยฮาน ธิโอดอร์ เดอ บรี (Johann Theodore de Bry) และ โยฮาน อิสราเอง เดอ บรี (Johann Israel de Bry) พิมพ์ครั้งแรกเป็นภาษาเยอรมันที่เมือง แฟรงก์เฟิร์ต ค.ศ. 1606 (พ.ศ. 2149) และพิมพ์ เป็นภาษา ลาตินในปีถัดมา โดย ปรัชญ์ และ รอซี อ้างอิงจากประวัติศาสตร์ของความหลากหลาย ในรูปลักษณ์ของผู้คนในภาพที่หยิบยกมาจากหนังสือเกี่ยวกับเรื่องเล่าของพระราชินีถึงการออกไปตั้งแคมป์ล่าสัตว์ของ รายอฮีเยา หรือตามบันทึกกล่าวว่า ออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์ ซึ่งพระองค์จะขี่ช้างพันธุ์ดี โดยมีสาวใช้และข้าราชบริพาร แต่งตัวครบองค์ พร้อมทั้งประดับประดาชุดเกราะให้ช้าง ซึ่งในภาพต้นแบบได้แสดงให้เห็นถึงลักษณะเฉพาะที่ผสมผสานผู้คนหลากหลายเชื้อชาติ เข้าไปในภาพ เช่น ลักษณะของชาวอินเดีย อาหรับ เปอร์เซีย มลายู ชวา มลายูปาตานี ดัตช์ โปรตุเกส อังกฤษ สเปน ญี่ปุ่น ฮอลันดา รวมถึงโอรังอัสลี ในยุคที่รุ่งเรื่อง ที่สุดของปาตานี ที่ถูกปกครองด้วย กษัตริย์ผู้หญิง สี่พระองค์ ซึ่งผลงาน Royal Parade, 2025 โดยปรัชญ์ และ รอซี สร้างขึ้นมาใหม่ เพื่อเชื่อมโยงถึงความหลากหลายของผู้คน ในภูมิภาค ปาตานี ในยุคปัจจุบัน ที่ปรัชญ์ได้ตั้งคำถาม ถึงนิยามของคำว่ามลายู อีกทั้งรอซีได้ค้นหาพัฒนาการของ อาณาจักรปาตานี ที่เชื่อมโยงผู้คนจากอดีตจนถึงปัจจุบันมานำเสนอร่วมกัน
ในผลงาน The Memories of Memories ยังประกอบไปด้วยผลงานวิดีโอเชิงทดลองและวิดีโอสารคดี 3 ชิ้นงาน จากผลงานวิดีโอกว่า 10 เรื่องของปราชญ์ ผลงานวิดีโอลำดับที่ 1 Makae Tea' Experimental Film, 2021, Part of the Exhibition Orang Siyae/Oghae Nayu (2021-2022) ที่พูดถึงการตั้งคำถามถึงความเป็นมลายู ผ่านบริบทของภาษา ความเป็นอื่น รวมถึงเป็นผลงานชิ้นแรกที่ทำให้ปราชญ์สนใจในการศึกษาประวัติศาสตร์ การเคลื่อนย้ายถิ่นฐาน และการตั้งคำถามถึงลักษณะหน้าตาของผู้คน ที่ผสมผสานความหลากหลายเข้าหากันในนิยามของคำว่ามลายู ผลงานวิดีโอลำดับที่ 2 ผลงาน No Land No Salt No People, 2022, Video Art, Single Channel Video, 16:9, 33.35 Mins. Part of the Exhibition Deep Salt Pattani Decoded 2022 ผลงานที่พูดถึงสถานที่นาเกลือปัตตานี บริเวณที่ตั้งของหัวเมืองปัตตานีในอดีต การค้าเกลือเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เกิดเมืองท่าที่สำคัญที่ทำให้ผู้คนหลากหลายยุคสมัยเข้ามาและตั้งสถานีการค้าในภูมิภาคแห่งนี้ ผลงานวิดีโอลำดับที่ 3 No Sand No Sea, Part of the Exhibition From Nomad to Nowhere, 2024, Single Channel Video Documentary, 16:9, 22.00 Mins ผลงานนำเสนอเรื่องราวของชาวประมงในจังหวัดนราธิวาสที่ต่อสู่กับการเปลี่ยนแปลงไปของธรรมชาติและระบอบทุนนิยม ที่บอกเล่าถึงจิตวิญญาณดั้งเดิมของคนทะเล ผ่านการมองฟ้า มองคลื่นลม และเรื่องราวในอดีตผ่านบรรพบุรุษ การย้ายถิ่นฐาน เพื่อแสดงจุดยืนของตัวตน
นิทรรศการ The Memoirs of Memories โดย ปรัชญ์ พิมานแมน ในครั้งนี้จึงเป็นการนำผลงานกลับมาจัดแสดงในพื้นที่จังหวัดนราธิวาสเป็นครั้งแรก หลังจากที่ผลงานเหล่านี้ถูกนำเสนอและถ่ายทอดออกไปในหลากหลายนิทรรศการในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมาทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ ผลงานแสดงความท้าทายต่อเรื่องเล่าที่ถูกปิดกั้น ได้สร้างให้เกิดพื้นที่ผ่านบทสนทนา เพื่อนำพาเรื่องราวของความทรงจำและเศษเสี้ยวของความทรงจำที่ซับซ้อนเหล่านี้มาปะติดปะต่อเข้าไว้ด้วยกันในพื้นที่ของ เดอ ลา แป อาร์ต สเปซ นราธิวาส ในครั้งนี้ และถือเป็นการขุดค้นชั้นทางประวัติศาสตร์เพื่อตามหา "เศษเสี้ยวความทรงจำ" ที่ถูกทำให้เลือนหายไปโดยอำนาจรัฐและกระแสทุนนิยม ผลงานของปรัชญ์จึงทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่าง บาดแผลส่วนบุคคล จากเหตุการณ์ความไม่สงบในพื้นที่ตลอดช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา เข้ากับ ประวัติศาสตร์ร่วมของปาตานี ที่เคยรุ่งเรืองด้วยพหุวัฒนธรรมและเส้นทางการค้า ตลอดจนต้นกำเนิดของการก่อร่างสร้างเมือง รวมถึงการมีตัวตนของผู้คนที่หลากหลายผ่านผลงานศิลปะในรูปแบบจัดวาง ผสมผสานกับวัสดุเชิงสัญลักษณ์ที่ถูกนำมานำเสนอ ล้วนเชื่อมโยงให้เห็นถึงกลวิธีในรูปแบบที่ปรัชญ์ให้ความสนใจ นิทรรศการนี้ยังเป็นการตั้งคำถามเพื่อกลับมาทบทวนและยืนหยัดถึงอัตลักษณ์และจิตวิญญาณของผู้คนที่ยังคงต่อสู้ท่ามกลางบาดแผลของความทรงจำที่ยังไม่สิ้นสุดลง อีกทั้งยังเป็นกลวิธีในการเชื่อมโยงเรื่องราวในมิติที่ปรัชญ์ให้ความสนใจในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา นิทรรศการนี้ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องราวเฉพาะตนอีกต่อไป แต่เป็นส่วนหนึ่งของกระแส การรื้อถอนประวัติศาสตร์อาณานิคม (Decolonization) และการสำรวจอัตลักษณ์ของคนชายขอบ (Minority Identity) ที่กำลังเป็นประเด็นสำคัญในโลกศิลปะร่วมสมัยปัจจุบัน
Saen Saep Work
Pantry from Homeland 2, 2024
Art Work ' Land (Cement)'
Steel rattan anklet
Rice grains from homeland soil
Cement glass and cup
Rice grains pains applied with gold left
Ceramic flowers
170 x 76 x 60 cm.
Saen Saep Bunga Mas, 2024
Ceramic local clay applied with gold on cement pedestal
45 x 35 x 35 cm.
Land, 2024
Cement
61 x 67 cm.
Safe place the Memories of Trauma: Work
Rice Field,
Bard wire on Steel
90 x 150 cm.
Safe Place, Map 002, 2024
Burning Wood, Charcoal wood, on Wood Board.
Size 100 x 100 cm.
Safe Place, Map 003, Year 2024
Burning Wood, Charcoal wood, on Wood Board.
Size 100 x 100 cm
"AUREA CHERSONES" PRACH PIMARNMAN AND ROZEE HAREE
(Pelanduk) Placing the Place, 2025
Hologram, 3D
Video: 48.15 mins, Loop
200 x 150 x 90 cm.
3D Animation (Mouse Dear): Adinan Kantintra
Royal Parade, 2025
Digital print on acrylic 150 x 90 cm
Orang Siyae Ogae Nayu
Makae Tea' Experimental Film,2021, Part of the Exhibition Orang Siyae/Oghae Nayu (2021-2022), 2 Screening Single Chanel VDO,12.41 Mins.